From Sea to Cell: Tracing Migration Journeys through Crete, Court and (Mainland) Confinement
| November 18, 2026 | Violence within Borders |
ελληνικά παρακάτω
From Sea to Cell: New report documents a cycle of confinement and criminalisation from Crete to mainland Greece
A new report by Mobile Info Team (MIT), Border Violence Monitoring Network (BVMN), Thalassa of Solidarity and Detention Landscapes exposes how Greek migration policies have created a cycle of confinement, violence and criminalisation for people arriving from North Africa. From abuse at sea, to the deprivation of liberty at improvised facilities in Crete and prolonged detention on the mainland, the report reveals how state practices extend border enforcement across every stage of people's journey, subjecting them to repeated violations of their fundamental rights and prolonged uncertainty.
Titled From Sea to Cell: Tracing Migration Journeys through Crete, Court and (Mainland) Confinement, the report draws on first-hand testimonies collected by BVMN from people who arrived when asylum procedures in Greece were unlawfully suspended in 2025, alongside trial observations by Thalassa of Solidarity and BVMN. Across five chapters, Landing, Confinement, Invisibility, Prosecution and Detention, it follows each stage of this journey, documenting how policies centred on deterrence and containment have resulted in different forms of detention, isolation and uncertainty, with transfers often relocating confinement rather than bringing it to an end.
In 2025, 20,187 people arrived on Crete and Gavdos from North Africa, yet Greek authorities failed to put adequate reception arrangements in place. Instead, people were detained in improvised facilities where accounts describe overcrowding, inadequate food and water, poor sanitation, limited healthcare and violence. The seizure of phones, lack of information and restrictions on access for NGOs and journalists further isolated people and left allegations of ill-treatment largely hidden from public scrutiny.
“[The facility was] very disgusting, there were insects everywhere, it looked like a morgue, like where they store dead bodies.” - Ali,* Egyptian national detained in the Hellenic Coast Guard security building in Heraklion in summer 2025.
For some, the journey also meant facing criminal prosecution for allegedly steering the boats that brought them to Greece. Drawing on the monitoring of 120 trials in Crete in 2025 and the first half of 2026, Thalassa of Solidarity documents serious concerns about fair-trial guarantees, including rushed proceedings, inadequate interpretation, flawed age assessments and the frequent absence of witnesses. Between January and July 2026, over 80% of verdicts in the monitored cases in Crete resulted in convictions or partial convictions, with defendants facing lengthy prison sentences and substantial fines, including people who had taken the wheel out of necessity or had themselves paid to cross the sea.
“Our contribution to this report comes from hours upon hours of observing trials, supporting people in need, and discussing with volunteers in the field on how to make this abhorrent system known. Our thoughts are with the people wrongfully sentenced during trials that treat refugee journeys with a draconic application of unjust laws.” - Thalassa of Solidarity
For others, transfers from Crete to the mainland did not mean leaving detention behind. Transfers to the mainland, sometimes carried out in appalling conditions, led to prolonged detention in the Special Detention Facility of Serres, in Sintiki. There, people reported overcrowding, inadequate hygiene, restricted access to healthcare and legal support and police violence. Due to these conditions, many reported psychological distress including suicidal thoughts.
“We have been tortured in Libya, then we are being tortured here.” Fahim,* Bangladeshi national detained in Sintiki in late 2025.
Today, the situation in and around Crete remains deplorable. On 9 November, at least 22 people died in two separate incidents off Crete, highlighting the dangers people face before reaching Greek shores. For those who survive the dangerous journey, conditions on arrival still offer little relief. In September 2026, the Greek Ombudsman raised concerns about unsuitable facilities and procedures amounting to de facto detention in Crete. More recently, hundreds of people have been held at the former AGREX premises in Ierapetra, where reports describe overcrowding, inadequate sanitation and people sleeping outdoors in tents. In addition, despite repeated calls for the closure of Sintiki from official actors, at least 125 people remained detained there in early November.
Instead of addressing the long-standing violations documented in the report, Greece is pushing to make the suspension of access to asylum possible across the EU, turning an already concerning national practice into a model for European policy. This report highlights the inhumane consequences of this policy.
We call on the Greek authorities to uphold their obligations under domestic, EU and international law, end the systematic detention and criminalisation of people arriving in Greece, cease the use of the Sintiki detention centre, and ensure access to appropriate reception and accommodation, asylum procedures and fundamental rights.
* All names have been changed to protect anonymity.
Από την Θάλασσα στο Κελί: Νέα έκθεση καταγράφει έναν κύκλο εγκλεισμού και ποινικοποίησης από την Κρήτη εώς την ηπειρωτική Ελλάδα
Θεσσαλονική, 18 Νοέμβρη 2026 - Μία νέα έκθεση των οργανώσεων Mobile Info Team (MIT), Border Violence Monitoring Network (BVMN), Θάλασσα Αλληλεγγύης (Thalassa of Solidarity) και Detention Landscapes περιγράφει πώς οι ελληνικές μεταναστευτικές πολιτικές έχουν δημιουργήσει έναν κύκλο εγκλεισμού, βίας και ποινικοποίησης για τους ανθρώπους που φτάνουν στην χώρα από τη Βόρεια Αφρική. Η έκθεση καλύπτει όλη τη διαδρομή: από την κακοποίηση στη θάλασσα, τη στέρηση της ελευθερίας σε πρόχειρες εγκαταστάσεις στην Κρήτη και την παρατεταμένη κράτηση στην ηπειρωτική χώρα. Αναδεικνύει πώς οι κρατικές πρακτικές επεκτείνουν την επιβολή των συνόρων σε κάθε στάδιο του ταξιδιού των ανθρώπων. Έτσι οι άνθρωποι αυτοί υφίστανται επανειλημμένες παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους και ζουν για μεγάλο διάστημα σε αβεβαιότητα.
Με τίτλο: From Sea to Cell: Tracing Migration Journeys through Crete, Court and (Mainland) Confinement («Από τη Θάλασσα στο Κελί: Η έκθεση καταγράφει τις μεταναστευτικές διαδρομές από την Κρήτη, τα δικαστήρια και τον εγκλεισμό στην ηπειρωτική χώρα»). Βασίζεται σε πρωτογενείς μαρτυρίες που συνέλεξε το BVMN, από ανθρώπους που επηρεάστηκαν από την αναστολή της υποβολής αιτήσεων ασύλου το 2025. Αξιοποιεί επίσης κλήσεις σε γραμμές βοήθειας, σημειώσεις από παρακολουθήσεις δικών και έρευνα από τον Ιούλιο του 2025 έως τον Ιούλιο του 2026. Η έκθεση έχει πέντε κεφάλαια: Άφιξη, Εγκλεισμός, Αορατότητα, Δίωξη και Κράτηση. ο βιβλίο παρακολουθεί κάθε στάδιο αυτής της διαδρομής, καταγράφοντας πώς οι πολιτικές που επικεντρώνονται στην αποτροπή και τον περιορισμό έχουν οδηγήσει σε διάφορες μορφές κράτησης, απομόνωσης και αβεβαιότητας, ενώ οι μεταφορές συχνά μετατοπίζουν τον εγκλεισμό αντί να τον τερματίζουν.
Το 2025, 20.187 άτομα έφτασαν στην Κρήτη και στη Γαύδο από τη Βόρεια Αφρική, ωστόσο οι ελληνικές αρχές δεν κατάφεραν να θεσπίσουν επαρκείς ρυθμίσεις υποδοχής. Αντ’ αυτού, τα άτομα κρατήθηκαν σε αυτοσχέδιες εγκαταστάσεις, όπου, σύμφωνα με μαρτυρίες, επικρατούσε συνωστισμός, ανεπαρκής τροφή και νερό, κακές συνθήκες υγιεινής, περιορισμένη ιατρική περίθαλψη και βία. Η κατάσχεση κινητών τηλεφώνων, η έλλειψη πληροφοριών και οι περιορισμοί στην πρόσβαση ΜΚΟ και δημοσιογράφων απομόνωσαν περαιτέρω τους ανθρώπους και άφησαν τις καταγγελίες για κακομεταχείριση σε μεγάλο βαθμό κρυφές από το δημόσιο έλεγχο.
«[Η εγκατάσταση ήταν] εξαιρετικά βρώμικη. Υπήρχαν έντομα παντού, έμοιαζε με νεκροτομείο, σαν χώρο όπου φυλάσσονται νεκρά σώματα.» - Ali,* Αιγύπτιος υπήκοος που κρατείται στο κτίριο της Λιμενικής Αστυνομίας στο Ηράκλειο το καλοκαίρι του 2025.
Για κάποιους, το ταξίδι σήμαινε επίσης την αντιμετώπιση ποινικής δίωξης με την φερόμενη κατηγορία οδήγησης σκαφών που τους έφεραν στην Ελλάδα. Με βάση την παρακολούθηση 120 δικών στην Κρήτη το 2025 και το πρώτο εξάμηνο του 2026, η οργάνωση Θάλασσα Αλληλεγγύης κατέγραψε σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τις εγγυήσεις δίκαιης δίκης, συμπεριλαμβανομένων των βεβιασμένων διαδικασιών, της ανεπαρκούς διερμηνείας, των ελλιπών εκτιμήσεων ηλικίας και της συχνής απουσίας μαρτύρων. Μεταξύ Ιανουαρίου και Ιουλίου του 2026, πάνω από το 80% των αποφάσεων στις υποθέσεις που παρακολουθήθηκαν στην Κρήτη κατέληξαν σε καταδίκες ή μερικές καταδίκες, με τους κατηγορούμενους να αντιμετωπίζουν μακροχρόνιες ποινές φυλάκισης και σημαντικά πρόστιμα, συμπεριλαμβανομένων ατόμων που είχαν αναλάβει το τιμόνι από ανάγκη ή είχαν πληρώσει οι ίδιοι για να διασχίσουν τη θάλασσα.
“Η συμβολή μας στην παρούσα έκθεση προκύπτει μέσα από αμέτρητες ώρες παρακολούθησης δικαστικών διαδικασιών, υποστήριξης ανθρώπων που βρίσκονται σε ανάγκη και συζητήσεων με εθελοντές και εθελόντριες στο πεδίο σχετικά με το πώς μπορούμε να αναδείξουμε αυτό το απεχθές σύστημα. Η σκέψη μας βρίσκεται κοντά στους ανθρώπους που καταδικάστηκαν άδικα, μέσα από δίκες στις οποίες οι διαδρομές των προσφύγων αντιμετωπίζονται με μια δρακόντεια εφαρμογή άδικων νόμων.” - Θάλασσα Αλληλεγγύης
Για άλλους, η μεταφορά από την Κρήτη στην ηπειρωτική Ελλάδα δεν σήμαινε το τέλος της κράτησης. Οι μεταφορές στην ηπειρωτική Ελλάδα, που μερικές φορές πραγματοποιούνταν υπό αποτρόπαιες συνθήκες, οδήγησαν σε παρατεταμένη κράτηση στο Ειδικό Κέντρο Κράτησης των Σερρών, στη Σιντική. Εκεί, οι κρατούμενο αναφέρουν φαινόμενα έντονου συνωστισμού, ανεπαρκείς συνθήκες υγιεινής, περιορισμένη πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη και νομική υποστήριξη, καθώς και αστυνομική βία.
«Μας βασάνισαν στη Λιβύη, και τώρα μας βασανίζουν εδώ.» - Φαχίμ,* υπήκοος Μπανγκλαντές, ο οποίος κρατήθηκε στη Σιντική στα τέλη του 2025.
Σήμερα, η κατάσταση στην Κρήτη και γύρω από αυτήν παραμένει άθλια. Στις 9 Νοεμβρίου, τουλάχιστον 22 άτομα έχασαν τη ζωή τους σε δύο ξεχωριστά περιστατικά στα ανοικτά της Κρήτης, γεγονός που επισημαίνει τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι πριν φτάσουν στις ελληνικές ακτές. Για όσους επιβιώνουν από το επικίνδυνο ταξίδι, οι συνθήκες υποδοχής εξακολουθούν να μην προσφέρουν καμία ουσιαστική ανακούφιση. Τον Σεπτέμβριο του 2026, ο Έλληνας Συνήγορος του Πολίτη εξέφρασε ανησυχίες σχετικά με τις ακατάλληλες εγκαταστάσεις και διαδικασίες που ισοδυναμούν με de facto κράτηση στην Κρήτη. Πρόσφατα, εκατοντάδες άνθρωποι κρατούνται στις πρώην εγκαταστάσεις της AGREX στην Ιεράπετρα, όπου, σύμφωνα με αναφορές, επικρατεί και εκεί συνωστισμός, οι συνθήκες υγιεινής είναι ανεπαρκείς και οι άνθρωποι κοιμούνται σε σκηνές στο ύπαιθρο. Συνεχίζονται επίσης οι μεταφορές από την Κρήτη προς άλλα νησιά και εγκαταστάσεις στην ηπειρωτική χώρα, ενώ τουλάχιστον 125 άτομα βρίσκονταν πρόσφατα υπό κράτηση στο Σιντίκι στις αρχές Νοεμβρίου.
Οι παραβιάσεις που καταγράφονται στην έκθεση δεν έπαυσαν με τη δημοσίευσή της. Αντιθέτως, αντί να αντιμετωπίσει αυτές τις παραβιάσεις, η Ελλάδα πιέζει να καταστεί δυνατή η αναστολή της πρόσβασης στο άσυλο σε ολόκληρη την ΕΕ, μετατρέποντας μια ήδη ανησυχητική εθνική πρακτική σε πρότυπο για την ευρωπαϊκή πολιτική. Η παρούσα έκθεση υπογραμμίζει τις απάνθρωπες συνέπειες αυτής της πολιτικής.
Καλούμε τις ελληνικές αρχές να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους βάσει του εθνικού, του ενωσιακού και του διεθνούς δικαίου, να τερματίσουν τη συστηματική κράτηση και ποινικοποίηση των ατόμων που φτάνουν στην Ελλάδα, να σταματήσουν τη χρήση του κέντρου κράτησης της Σιντικής και να εξασφαλίσουν την πρόσβαση σε κατάλληλη υποδοχή και στέγαση, σε διαδικασίες ασύλου και στα θεμελιώδη δικαιώματα.
Με τίτλο «Από τη θάλασσα στο κελί: Ακολουθώντας τα ταξίδια των μεταναστών μέσω της Κρήτης, των δικαστηρίων και του περιορισμού στην ηπειρωτική Ελλάδα», η έκθεση βασίζεται σε μαρτυρίες πρώτου χεριού που συγκέντρωσε το BVMN από άτομα που έφτασαν το 2025, όταν οι διαδικασίες ασύλου στην Ελλάδα είχαν ανασταλεί παράνομα, καθώς και σε παρατηρήσεις από δίκες. Σε πέντε κεφάλαια – «Άφιξη», «Περιορισμός», «Αόρατο», «Δίωξη» και «Κράτηση» – η έκθεση παρακολουθεί κάθε στάδιο αυτής της διαδρομής, τεκμηριώνοντας πώς οι πολιτικές που επικεντρώνονται στην αποτροπή και τον περιορισμό έχουν οδηγήσει σε διάφορες μορφές κράτησης, απομόνωσης και αβεβαιότητας, με τις μεταφορές να μετατοπίζουν συχνά τον περιορισμό αντί να τον τερματίζουν
* Όλα τα ονόματα έχουν αλλάξει για τη διασφάλιση της ανωνυμίας.
